Larissa Blogs » Serendipity » Τα επιλεγμένα μπλογκ του νομού Λάρισας με μια ματιά

Expand/Collapse

Serendipity (25)

Λάρισα, 08.02.2011
15:57
Τι άλλο θα δούμε!;!
» Serendipity

Προωθήστε το όπου μπορείτε γιατί απ' ότι έχω μάθει το πρόβλημα είναι μεγάλο και παρόμοια περιστατικά γίνονται κατ' επανάληψη στην συγκεκριμένη περιοχή. Επίσης αν θέλετε να βοηθήσετε, οργανώνεται μια ακτιβιστική δράση. Θα ενημερώσω ξανά.

Περισσότερα... »
Λάρισα, 13.09.2010
12:37
Το παράδειγμα της γέφυρας
» Serendipity

ΕΞΗΓΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑΤΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΜΟΡΦΕΣ ΖΩΗΣ Σ'ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ.

Εδώ και 14 χρόνια που διδάσκω αγγλικά όταν θέμα του μαθήματος ήταν τα είδη ζώων ή φυτών σε κίνδυνο εξαφάνισης και προσπαθούσα να εξηγήσω γιατί όλα είναι απαραίτητα για να διατηρηθεί ισορροπία πάνω στον πλανήτη βρισκόμουν αντιμέτωπη με τις ίδιες απορίες.
- Γιατί χρειάζονται τα φίδια; Αφού το δηλητήριό τους μπορεί να σκοτώσει!
- Οι ακρίδες να εξαφανιστούν. Τι καλό κάνουν;
- Τι μας λέτε, κυρία; Είναι χρήσιμες κι οι κατσαρίδες; Μπλιαχ!!
- Είναι τα έντομα απαραίτητα;; Εγώ τα σιχαίνομαι!
Ενω μπορούσα να το εξηγήσω σ'έναν ενήλικο, δυσκολευόμουν να κάνω το ίδιο με τα παιδιά.
Κατέληξα στο παράδειγμα με την γέφυρα:

Δείτε αυτή τη γέφυρα. Πως σας φαίνεται, παιδιά; Ωραία; Μεγάλη; "Ναιαιαι" Για ελάτε πιο κοντά. Πως σας φαίνεται; "Καλή"
Να σας ρωτήσω κάτι. Αυτή η γέφυρα είναι ένα αντικείμενο ή αποτελείται από διάφορα υλικά; "Από διάφορα υλικά". Μπορείτε να μου ονομάσετε κάποια από αυτά, παιδιά; "πέτρες, καρφιά, σιδερόβεργες. κλπ" Αν βγάλω ένα καρφί από τη γέφυρα, τι θα γίνει; Τίποτα μάλλον. Αν πάρω μια πέτρα από μια κολώνα; Μήπως η γέφυρα θ'αρχίσει να έχει πρόβλημα; Ίσως. Αν βγάλω και ένα κομμάτι μέταλλο; Και μετά κι άλλο, κι άλλο; Τότε μάλλον η γέφυρα θα έχει σοβαρό πρόβλημα. Θ' αρχίσει να ταλαντεύεται, έτσι; Ναι. Αν βγάλω όλα τα καρφιά, τι θα συμβεί; Μήπως θα καταρρεύσει ένα τμήμα της γέφυρας; Αν αφαιρέσω κι άλλα κομμάτια, τα υπόλοιπα δε θα μπορούν να στηριχτούν και θα πέσουν, έτσι δεν είναι; "Ναι, κυρία."
Σκεφτείτε, λοιπόν, τώρα ότι η γέφυρα αυτή είναι ο πλανήτης μας, η Γη. Τα υλικά που την αποτελούν δεν είναι άλλα από τα ζώα και τα φυτά πάνω στη Γη. Αν κάποια από αυτά εξαφανιστούν (ακόμη κι αυτά που δεν συμπαθείτε), τότε ο πλανήτης (η γέφυρά μας) δε θα καταρρεύσει; Εμείς οι άνθρωποι που είμαστε άλλο ένα κομμάτι της 'γέφυρας' δε θα υποφέρουμε; Δε θα καταρρεύσουμε κι εμείς;
Να γιατί όλα τα είδη είναι σημαντικά για τη φύση. Κανένα, ακόμη και το πιο ανατριχιαστικό ζωύφιο, δεν πρέπει να κινδυνέψει. Γιατί τότε κινδυνεύουμε όλοι.

Περισσότερα... »
Λάρισα, 08.02.2010
12:00
No news equals good news
» Serendipity

Δημιουργία σάιτ και μπλογκ του σχολείου, πολλή δουλειά με τους Ο.Π., πολλές εκθέσεις για διόρθωση, ασταμάτητο ξενύχτι με διάβασμα, κοινωνικές υποχρεώσεις, κλπ, κλπ.

Τι είναι όλα αυτά; Κάποιες από τις δικαιολογίες που θα μπορούσα να πω!

Τα διαγράφω, όμως, και προχωρώ! Καλώς σας όρισα και πάλι.

Έτσι θα είμαι. Σαν κομήτης θα εμφανίζομαι στην μπλογκόσφαιρα και σαν αστεράκι που σβήνει θα σας φεύγω.

Είμαι καλά, λοιπόν. Είμαι καλά και είμαι εδώ και πάλι. Μη μου γκρινιάξετε! Μόνο να με δείτε σαν την άσωτη κόρη που επιστρέφει στον πατέρα. Σφάξτε και ένα μόσχο σιτευτό... αν και κρέας δεν τρώω πια.

Οι αγκαλιές δεκτές πάντα. Κι οι ερωτήσεις για το που χάθηκα επίσης!

Σας φιλώ,
Το Αμελοδημητράκι σας!
Να σας γλυκάνω;

Περισσότερα... »
Λάρισα, 30.09.2009
10:38
Για να γλυκάνει η μέρα...
» Serendipity

Σ'ευχαριστώ Roadartist! Καλημέρα σε όλους!

Περισσότερα... »
Λάρισα, 28.09.2009
13:15
Μετά από ερωτική απογοήτευση (κοινώς χυλόπιτα)...
» Serendipity

...η Seren Di Pity (όποια κι αν είναι)...

1. ξαναβλέπει όλες τις ρομαντικές ταινίες με προτίμηση το Ημερολόγιο (αγγλιστί: Νotebook) μόνη της στο κρεβάτι με συνοδεία πολλά, μα πάρα πολλά χαρτομάντηλα.

2. τσακίζει τη μία σοκολάτα μετά την άλλη με τη δικαιολογία ότι χρειάζεται ενέργεια!

3. κάνει shopping μέχρι τελικής πτώσης ή μέχρι να μείνει άφραγκη (ανάλογα ποιο θα συμβεί πρώτο).

4. αρνείται να σηκωθεί απ' το κρεβάτι και ξεφυλλίζει το περιοδικό της ΙΚΕΑ μέχρι να πάει 10.30 οπότε και αγχώνεται ότι δε θα προλάβει να κάνει τις δουλειές της.

5. δε μαγειρεύει και ζει με πατατάκια, ποπ κορν και πίτσες.

6. τον κατηγορεί στις φίλες της... 'είδες την κοιλιά του; Την κρύβει με ριχτά μπλουζάκια!' 'άντε μωρέ, ο μπάμιας!' κ.τ.λ.

7. επαναλαμβάνει τα αιωνίως αναπάντητα ερωτήματα: "γιατί σε μένα;" και "δε θα βρω επιτέλους έναν άνδρα να με καταλαβαίνει;" μεταξύ λυγμών. Αυτά εννοείται ΜΟΝΟ όταν είναι μόνη της!

8. αγχώνεται με τα κιλά που έχει πάρει (βλέπε 2 και 5) και με τις δουλειές που έχει αφήσει στη μέση.

9. αποφασίζει ν' αρχίσει γυμναστική στο κοντινό γυμναστήριο (αλλά μετά το πρώτο μάθημα τα παρατάει - θα χάσει μόνη της βάρος... από Δευτέρα δίαιτα!)

10. πείθει(;!;) τον εαυτό της ότι μια χαρά είναι και μόνη της και αρχίζει μαθήματα συγγραφής στο πολιτιστικό κέντρο της πόλης.

Περισσότερα... »
Λάρισα, 11.03.2009
18:17
COMEBACK ~ δυναμικό ή όχι θα δείξει
» Serendipity

Χελόου αγκέιν! Αϊ νόου, αϊ νόου... λείπω πολυυυυυυύ καιρό! Παίρνω απουσία;;

Έπεσε πολύ διάβασμα τον τελευταίο μήνα. Έπρεπε να κάνω μια εργασία για το σεμινάριο μεθοδολογίας την οποία έπρεπε να παρουσιάσω μπροστά σε εργοδότη και συναδέλφους. Έτσι αντί να περνάω το χρόνο μου στο Διαδίκτυο διαβάζοντας μπλογκάκια τον πέρασα ψάχνοντας πηγές και άρθρα για την εργασία μου. Ένιγουεϊ! Όλα πήγαν καλά. Η παρουσίαση ήταν τελική πολύ ανεπίσημη (δε χρειαζόταν όλο αυτό το ψάξιμο-γράψιμο) και πήγε καλά. Μάθαμε πολλά από την εξαιρετική ομιλήτρια που μας έκανε το σεμινάριο-workshop.

Πάμε σε άλλα τώρα...

Ποια θα δω απόψε, ποια θα δω απόψε;;;; Μία από εσάς! Μια φοβερή και τρομερή μπλογκίστα-συγγραφέα που απόψε είναι στη Λάρισα για να παρουσιάσει το καινούριο της βιβλίο κι έτσι θα έχω τη χαρά και την τιμή να τη γνωρίσω από κοντά!

Δεν είναι άλλη από την Μαρία Τζιρίτα που στις 8.30 μμ (σε μιάμιση ώρα, σα να λέμε) θα παρουσιάσει το καινούριο βιβλίο της, "Μάτια μου" στο βιβλιοπωλείο ΠΑΙΔΕΙΑ, Μεγάλου Αλεξάνδρου 6.

Ανυπομονώ να σε δω κούκλα μου! Τα λέμε σε λίγο.
Καλό βράδυ σε όλους. Θα κάνω και ανάρτηση με εντυπώσεις για τη συνάντηση... με όλη την αλήθεια! Αμ, πως!
ΑΜΕΛΟΔΗΜΗΤΡΑ

Περισσότερα... »
Λάρισα, 14.02.2009
23:19
Έτσι απλά...
» Serendipity

Καιρό έχουμε να τα πούμε. Εν μέρει επειδή δεν έχω έμπνευση (αστείο!) και εν μέρει επειδή δεν έχω χρόνο. Έχω αρχίσει και εκείνα τα σεμινάρια μεθοδολογίας και γενικά έχει πέσει πολύ διάβασμα.

Για την ώρα, τρία βιντεάκια από μουσικές/μουσικούς που αγαπώ. Ελπίζω να σας αρέσουν..,
1. Pink Martini ~ La Soledad
(στην αρχή δε θυμίζει Chopin... είναι Chopin)

2. Gotan Project ~ Santa Maria
(...επειδή απλά λατρεύω το tango)

3. Bjork ~ It's oh so quiet
(σσςςςςς... ησυχίααααα)

Αυτά για την ώρα... Καλό υπόλοιπο Σαββατοκύριακο.
ΑΜΕΛΟΔΗΜΗΤΡΑ
Αλήθεια, τι μουσική ακούτε;;;

Περισσότερα... »
Λάρισα, 28.01.2009
14:00
Δέντρα εναντίον Λιθάνθρακα
» Serendipity

Από Greenpeace:

"Ελάτε σε μία διαφορετική δενδροφύτευση!

Καταρχάς, το φύτευμα ενός δέντρου είναι καλό. Αν φυτέψουμε περισσότερα δέντρα είναι πολύ καλό. Αυτή η δενδροφύτευση όμως είναι ακόμα καλύτερη καθώς θα σταματήσει την κατασκευή ενός λιθανθρακικού εργοστασίου!

Πρόσκληση

Η δενδροφύτευση θα γίνει το πρωί της Κυριακής 1 Φεβρουαρίου και σας καλούμε να έρθετε. Τα δέντρα που θα φυτέψουμε θα εμποδίσουν την κατασκευή ενός ρυπογόνου λιθανθρακικού εργοστασίου, που θα υποθηκεύσει το ενεργειακό μέλλον της χώρας μας και την υγεία των κατοίκων της περιοχής. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να καλείτε στο γραφείο της Greenpeace, στους αριθμούς 210-3840774 & 5, καθημερινές 9-15:00.

Λίγη ιστορία

Το Μυλάκι είναι ένας οικισμός στο Αλιβέρι Ευβοίας, που βρίσκεται στην κυριολεξία ανάμεσα στην τσιμεντοβιομηχανία της ΑΓΕΤ και τον πετρελαϊκό σταθμό της ΔΕΗ. Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του οικισμού είναι ένα παραλιακό κτήμα, έκτασης 186 στρεμμάτων, το οποίο εποφθαλμιά η ΔΕΗ για να κατασκευάσει λιθανθρακική μονάδα ισχύος 800MW.

Ιδιοκτήτης του κτήματος ήταν το Δημόσιο και το παραχώρησε στον Δήμο, με τον όρο αυτός να κάνει εργασίες ανάπλασης μέχρι τον Φεβρουάριο του 2009 (σε 2 εβδομάδες από τώρα). Αν η ανάπλαση δε γίνει, τότε ο Δήμος χάνει την κυριότητα του κτήματος. Αυτή επανέρχεται στο Δημόσιο, το οποίο με τη σειρά του φαίνεται θετικό στο αίτημα της ΔΕΗ για παραχώρηση, επομένως ανοίγει ο δρόμος για την κατασκευή του εργοστασίου. Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Εθελοντές και ακτιβιστές της Greenpeace έχουν προετοιμάσει το χώρο που θα γίνει η δενδροφύτευση. Δείτε εδώ."

Ας αφήσουμε μια φορά το ραχάτι της Κυριακής κι ας πάμε να κάνουμε αυτό που ο Δήμος και το Δημόσιο δεν πρόκειται να κάνουν για μας. Είναι καιρός για πράξεις και όχι μόνο για γκρίνιες.

UPDATE
Eπειδή κάποιοι με ρωτήσατε για το τι έγινε σχετικά με τη δενδροφύτευση, περάστε μια βόλτα από εδώ: [www.greenpeace.org]

ΑΜΕΛΟΔΗΜΗΤΡΑ

Περισσότερα... »
Λάρισα, 18.01.2009
22:30
Βαρβαρότητα!
» Serendipity

Τον τελευταίο καιρό δεν έχω επισκεφτεί πολλά ιστολόγια κι ούτε έχω γράψει κάποια καινούρια ανάρτηση. Δε φταίει μόνο η δουλειά. Εσύ που διαβάζεις αυτό το ιστολόγιο εδώ και καιρό ξέρεις ότι είμαι αρκετά ευαισθητοποιημένη σε θέματα περιβαλλοντολογικά. Δε μου έφτανε αυτό.. νιώθω εδώ και πολύ καιρό ότι το να είμαι ευαίσθητη/ευαισθητοποιημένη δεν αρκεί. Δεν αρκεί σε μένα πια.

Δε μου φτάνει να μαζεύω τις παλλιές εφημερίδες και άλλα χαρτιά της δουλειάς μου και να τα πηγαίνω στους κάδους ανακύκλωσης (άσε που το σύστημα ανακύκλωσης στη Λάρισα δε λειτουργεί απ' ότι έμαθα τελευταία), να βάζω λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας και να κλείνω τα περιττά φώτα. Ούτε μου φτάνει να παίρνω μαζί μου στο σουπερμάρκετ της γειτονιάς μου την πάνινη σακούλα για τα ψώνια. Θέλω να μπορώ να πιστέψω ότι μπορώ να κάνω περισσότερα... και ΜΠΟΡΩ να κάνω περισσότερα! Κι εσύ μπορείς!

Ένας καλός μου φίλος, εξάλλου, λέει πως ο καθένας μας μπορεί να κάνει περισσότερα. Λέει πως η κάθε μας προσπάθεια για αυτό το μικρό μπλε πλανήτη που λέγεται Γη πρέπει να ξεκινάει από τον καθένα από εμάς. Αν εσύ ο ίδιος πιστεύεις πως δε μπορείς να βοηθήσεις, τότε δε μπορείς. Κανένας οργανισμός, κανένα κόμμα δε μπορεί γιατί όλα αυτά στηρίζονται σε σένα, σε μένα, (κλπ) ξεχωριστά. Και όλα αυτά δε τα λέει απλά... τα εννοεί και τα κάνει πράξη.

Αν έχεις περάσει από το προφίλ μου στο blogger τελευταία θα είδες ότι το ιστολόγιο "STOP στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία" το μοιράζομαι πλέον με τους Οικολόγους Πράσινους Λάρισας (προβάλεται και το blog τους σε αυτά που παρακολουθώ). Όπως, λοιπόν, ίσως μαντεύεις είμαι μέλος των Οικολόγων Πράσινων. Σήμερα, ωστόσο, δε θέλω να σας μιλήσω γι' αυτό.

Αυτές τις μέρες έχω διαβάσει και έχω δει πολλά βίντεο για τη σκληρότητα και τη βιαιότητα με την οποία οι εκτροφείς και οι κυνηγοί αντιμετωπίζουν τα ζώα. Μιλάω, βέβαια, για τα ζώα που θυσιάζονται στο βωμό της μόδας και γίνονται γούνινα και δερμάτινα είδη.
Μη μου πεις ότι είμαι υπερβολική!
Μη μου πεις ότι λυπάσαι τους καημένους τους εμπόρους και τους παραγωγούς γούνινων προϊόντων!
Μη μου πεις να τους αφήσω ήσυχους γιατί απλά κάνουν τη δουλειά τους!
Μη μου πεις ότι τα ζώα δεν υποφέρουν!

Δες πρώτα τα παρακάτω δύο βίντεο και μετά πες μου ό,τι θες.
Προσοχή! Αν δε διαθέτεις γερό στομάχι, καλύτερα να μη δεις τίποτα. Μόνο επισκέψου το site της PETA και ιδιαίτερα τη σελίδα PETA's shopping guide to compassionate clothing

Help Stop the Cruel Fur Industry.
Καλή βδομάδα
ΑΜΕΛΟΔΗΜΗΤΡΑ

Περισσότερα... »
Λάρισα, 12.01.2009
11:41
Δε μπορούσα να αντισταθώ!
» Serendipity

Ο Johnny Depp παρουσιάζει βραβείο στις Χρυσές Σφαίρες
11/01/09
Δείτε την αντίδραση της Glenn Close (κι εγώ έτσι θα έκανα! χιχιχι) και του Tom Hanks!!!

Περισσότερα... »
Λάρισα, 22.12.2008
13:37
Battle in Seattle
» Serendipity

Μια ταινία που είδα Χριστουγεννιάτικα και με συγκλόνησε, με συγκίνησε, με έκανε να σκεφτώ. Μια ταινία ντοκουμέντο.
Μάχη στο Σιάτλ

Νοέμβριος 1999. Χιλιάδες διαδηλωτές βγαίνουν στους δρόμους τους Σιάτλ σε μια διαμαρτυρία εναντία στη σύνοδο του Οργανισμού του Παγκόσμιου Εμπορίου. Πέντε μέρες που συντάραξαν τον κόσμο.

Βασισμένη σε αυτό το γεγονός, η ταινία εξιστορεί τα συμβάντα μέσα από τα μάτια 4 διαδηλωτών-ακτιβιστών, 2 αστυνομικών (και της συζύγου του ενός), ενός γιατρού από την οργάνωση Γιατροί Χωρίς Σύνορα, μιας δημοσιογράφου, ενός πολιτικού Αφρικανικής χώρας και του δημάρχου του Σιάτλ.

Ο Τζέι(Martin Henderson), οργανωτής της ειρηνικής (αρχικά) διαμαρτυρίας, ο Τζιάγκο(Andre Benjamin), η Λουίζ(Michelle Rodriguez) και η Σαμάνθα(Jennifer Carpenter), δικηγόρος, είναι οι τέσσερις πρωταγωνιστές της ιστορίας. Ενώ χιλιάδες διαδηλωτές έχουν μαζευτεί σε συγκεκριμένο σημείο της πόλης για να διαμαρτυρηθούν, αυτοί οι 4 μαζί με εκατοντάδες άλλους έχουν οργανώσει να κλείσουν όλες τις βασικές αρτηρίες που οδηγούν στο κέντρο της πόλης όπου θα γίνει το συνέδριο με σύνθημα το "Nobody in! Nobody out! (κανένας δε μπαίνει - κανένας δε βγαίνει). Όλα γίνονται πολύ γρήγορα και την πρώτη μέρα τα καταφέρνουν. Στο χώρο συνεδρίου φτάνουν πολύ λίγοι.

Την επόμενη μέρα όμως, μερικοί κουφιοκέφαλοι κουκουλοφόροι αποφασίζουν να γίνουν βίαιοι (κάτι μου θυμίζει, κάτι μου θυμίζει). Τα πράγματα πάνε απ' το κακό στο χειρότερο. Η αστυνομία αρχίζει να πετάει δακρυγόνα, να χτυπάει, να συλλαμβάνει.

Εγκλωβισμένοι στα διασταυρωμένα πυρά βρίσκονται οι κάτοικοι του Σιατλ, ενώ περικυκλωμένος βρίσκεται και ο Δήμαρχος (Ray Liotta), ένας σκληροτράχηλος αστυνομικός στους δρόμους (Woody Harrelson) και η εγκυμονούσα σύζυγός του (Charlize Theron)

Καλύτερη ατάκα της ταινίας και κατά τη γνώμη μου φοβερό μήνυμα σε όλους όσοι αδιαφορούν είναι η απάντηση του Τζιάγκο σε απορία της δημοσιογράφου. Τον ρωτά (αφού της είπε ότι διαδηλώνει για την απειλή εξαφάνισης ενός σπάνιου είδους χελώνας):
- Όλα αυτά για τις χελώνες;
Κι αυτός απαντά:
- Νομίζεις ότι ο κίνδυνος αφανισμού κάποιων σπάνιων μορφών ζωής είναι διαφορετική απ' τα προβλήματα της ανεργίας, την ποιότητα του περιβάλλοντος, και το φαγητό μας που χειροτερεύει; Όλα αυτά συνδέονται μεταξύ τους.

Δείτε την ταινία! Είναι πραγματικά συγκλονιστική!

Αν θέλετε να μάθετε γιατί έγινε αυτή η διαδήλωση ενάντια στον Οργανισμό Παγκόσμιου Εμπορίου, μπείτε σ' αυτή τη σελίδα [www.globalexchange.org]

Καλή χρονιά!
ΑΜΕΛΟΔΗΜΗΤΡΑ

Περισσότερα... »
Λάρισα, 13.12.2008
15:30
Και τώρα τι;
» Serendipity

Μια βδομάδα πέρασε από τη δολοφονία του Αλέξη (εγώ έτσι θα την αποκαλώ. Εκφράσεις όπως: "τραγικός θάνατος", "ο χαμός ενός παιδιού" και "εξοστρακισμός σφαίρας" δεν τις καταλαβαίνω). Ταραχές έγιναν και γίνονται ακόμη. Βιτρίνες έσπασαν, τράπεζες κάηκαν, κλοπές έγιναν. Βροχή από πέτρες έπεσε πάνω σε αστυνομία και μη, παιδιά 13-20 συνελήφθησαν (άδικα ή δίκαια δε θα το κρίνω τώρα), ξύλο έπεσε, οι κουκουλοφόροι (από ποια μεριά άραγε;;;) έπαιξαν το δικό τους παιχνίδι.

Και τώρα τι;;;

Σε διάφορες χώρες της Ευρώπης γίνονται διαδηλώσεις συμπαράστασης με συμπλοκές με την αστυνομία ή και χωρίς. Τα κανάλια παίζουν το παιχνίδι τους. Η κυβέρνηση αδιαφορεί και προσπαθεί να κουκουλώσει το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο. Οι Έλληνες έχουν μοιραστεί σε δύο στρατόπεδα.

Και τώρα τι;;;

Αυτές τις μέρες έχω ακούσει πολλά. Δε ξέρω τι να πιστέψω. Δε με νοιάζει κι όλας. Ξέρω πως όλοι εμείς σε λίγες μέρες θα το ξεχάσουμε. Ξέρω, επίσης, πως οι νέοι θα ζήσουν σε πολύ χειρότερες συνθήκες από τις δικές μας. Οικονομικά, πολιτικά, οικολογικά τα πράγματα πάνε προς το χειρότερο.
Ναι, θλίβομαι και πονάω όταν ακούω πως ένα παιδί δολοφονήθηκε πριν προλάβει να μεγαλώσει.
Θλίβομαι και πονάω περισσότερο όταν ξέρω πως αυτή η γενιά θα αναγκαστεί να δουλεύει για 400 - 500 ευρώ το μήνα (στην καλύτερη περίπτωση).
Υποφέρω, δε, ακόμη περισσότερο όταν ξέρω πως χιλιάδες παιδιά πεθαίνουν (και θα συνεχίσουν να πεθαίνουν) από ασθένειες που σχετίζονται με την ατμοσφαιρική ρύπανση, τη μόλυνση του νερού, την έλλειψη τροφής, το AIDS, τους πολέμους και την έλλειψη νερού.***

Πριν λίγες μέρες στο ιστολόγιο της Μαρίας Τζιρίτα διάβασα ένα σπουδαίο κείμενο. Ζήτησα την άδεια της Μαρίας και της γυναίκας που το έγραψε, της Αφροδίτης, να το αναρτήσω για να μπορέσουμε να διαδώσουμε το μήνυμα του κειμένου. Ευχαριστώ, Αφροδίτη και Μαρία!

"Λίγο πριν τις επερχόμενες γιορτές μας προέκυψε μια μέρα αργίας! Χαράς ευαγγέλια ίσως για κάποιους να ξεκουραστούν για λόγους διαμαρτυρίας, πένθους ή απεργίας.
Προσωπικά ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ με τούτη την αναπάντεχη μέρα αργίας!
ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ να βλέπω σκηνές βίας να εισβάλλουν μέσα από τις οθόνες στα σπίτια μας, στις καρδιές μας.
ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ να ακούω μεγαλεπήβολες κουβέντες και "συγνώμες" από ψηλά ιστάμενα πρόσωπα.
ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ να παρατηρώ τους γνωστούς αγνώστους να "λερώνουν" την Ελλάδα μας.
ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ να με "βομβαρδίζουν" κουβέντες πρώην, νυν και αυριανών πρωθυπουργών για αντεπιθέσεις μεταξύ τους.
ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ να προσπαθώ να μαντέψω την ηλικία των ταραχοποιών,την εθνικότητα ή το χρώμα του κασκόλ που φορούσαν.
Πόσα ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ μπορώ να γράψω; Απίστευτα πολλά, τούτες τις μέρες που η Ελλάδα μας πρωταγωνιστεί σε παγκόσμιο επίπεδο. Συγκρατούμαι όμως καθώς στη ζωή μας εισέβαλε ο Αλέξης! Ο Αλέξης, παιδί της διπλανής πόρτας, μαθητής του γειτονικού μας σχολείου, ίσως παιδί του καθενός από εμάς. Έγινε ξαφνικά και απρόσμενα ο δικός μας Αλέξης!
Άνοιξαν διάπλατα οι καρδιές όλων μας για να τον αγκαλιάσουμε. Άνοιξαν διάπλατα οι σκέψεις όλων μας για να τον νιώσουμε.
Ένα μελαχροινό αγόρι, με το γνωστό casual ντύσιμο των ημερών μας, την κουκούλα της ζακέτας του, το χαμόγελο των 15του χρόνων, την ανεμελιά από τη βόλτα στα internet cafe, ένας έφηβος των blog και του διαδικτύου, να μοιάζει τόσο πολύ με τους δικούς μου γιους! Ήρθε άθελα του να μας αναστατώσει γλυκά, μα πονεμένα! Ήρθε να μας "ζητήσει" να του ευχηθούμε "καλό ταξίδι", γιατί ξαφνικά λες και χρειαζόταν ένας άγγελος τον ουρανό!
Ο πόνος εξαπλώθηκε απίστευτα γρήγορα στους χώρους που κινιόταν, στους συγγενείς του, στις παρέες του, σε όλους εμάς. Στάθηκε αφορμή ο χαμός ενός αθώου αμούστακου αγοριού να σκεφτούν κάποιοι την ανεργία, τη φτώχεια, την αδικία, την πείνα ίσως. Στάθηκε αφορμή να ξεπεράσουμε την μνήμη του για να επιδοθούμε στη λύση των εγχώριων προβλημάτων. Στάθηκε αφορμή να ξεχαστούν τα τόσα σκάνδαλα που μας περιτριγύριζαν.
Γιατί δε στάθηκε αφορμή να σκεφτούμε τα παιδιά μας; Δεν θα 'πρεπε να σκεφτούμε τις ανησυχίες τους, τη μουσική τους, τις εκφράσεις τους; Δεν θα 'πρεπε να σκεφτούμε τον πόνο των δικών του; Τον πόνο της μάνας που σαν κινηματογραφική ταινία μικρού μήκους πέρασε από μπροστά της η μόλις 15 χρόνων συμβίωση της με τον Αλέξη της!
Τούτες τις γιορτές θα είναι όλα διαφορετικά για την οικογένεια του Αλέξη. Εμείς όλοι θα ξεχάσουμε, εκείνη ΠΟΤΕ.
Οι έμποροι θα αποζημιωθούν, τα κανάλια θα μετράνε τις τηλεθεάσεις τους, τα κόμματα θα συνεχίσουν να διαφωνούν -για το ποιος και πότε διόρισε τον ειδικό φρουρό- γιατί εμείς τους το επιτρέπουμε, θα βρεθούν άλλα σκάνδαλα να μας ταλαιπωρούν. Ενώ εμείς όλοι, οι απλοί πολίτες θα βρούμε χαρά και ευτυχία πίσω από ένα πολύχρωμο, αμπαλαρισμένο, πρωτοχρονιάτικο δώρο.
Ας προσφέρουμε ΑΓΑΠΗ στη μνήμη του Αλέξη. Αληθινή ΑΓΑΠΗ προς την οικογένεια μας, τους φίλους, τους γείτονες, την νεολαία μας, τους εχθρούς μας ακόμη. Μ' αυτό θα χαίρεται ο Αλέξης από εκεί πάνω όπου ΖΕΙ σαν άγγελος, από τα ξημερώματα μιας Κυριακής του Δεκέμβρη. Ίσως έτσι γαληνέψουν οι καρδιές των ένστολων που μας προστατεύουν. Ίσως έτσι γαληνέψουν οι καρδιές των κουκουλοφόρων που καταστρέφουν. Ας γίνει φάτνη η καρδιά μας, όπως το σπήλαιο της Βηθλεέμ, για να γεννηθεί πάλι ο Χριστός μας!"

Αγάπη, λοιπόν! Ας είναι αυτό το μήνυμα των ημερών. Διαδώστε το, φωνάξτε το παντού!
Καλό Σαββατοκύριακο!
ΑΜΕΛΟΔΗΜΗΤΡΑ

ΥΓ: Ξέρω πως το φόντο, οι εικόνες και η μουσική στο blog μου δε συνάδουν με αυτά που γράφω. Συγχωρέστε με.

Περισσότερα... »
Λάρισα, 09.12.2008
10:37
Επιστολή
» Serendipity
Αγαπητό μου παιδί, Αλέξανδρε...
λυπάμαι:
- που δε σε γνώρισα... γιατί μαθαίνω ότι ήσουν σπουδαίο πλάσμα
- που έφυγες πολύ νωρίς
- που σου στέρησαν την ευκαιρία να εκπληρώσεις τα όνειρά σου
- που σου πήραν τη ζωή τόσο άδικα
- που έχω την εντύπωση ότι άλλος ένας δολοφόνος θα μείνει ατιμώρητος
Θυμώνω:
- που ορισμένοι βρήκαν αφορμή να πλιατσικολογήσουν, να κάψουν τις περιουσίες των απλών ανθρώπων... έχω την εντύπωση πως θα διαφωνούσες
- που η αστυνομία έχει γαλουχηθεί με ασυδοσία
- και που μη-εκπαιδευμένοι άνθρωποι παίρνουν όπλο στα χέρια τους
Ελπίζω και εύχομαι να είσαι ο τελευταίος αδικοχαμένος, αγόρι μου.

Ευελπιστώ ότι κάποτε σ' αυτή τη χώρα, οι ένοχοι θα τιμωρούνται και οι αθώοι θα δικαιώνονται.

Καλό ταξίδι, Αλέξανδρε

***
Τέσσερις μέρες τώρα σκέφτομαι, κλαίω, θυμώνω, αναρωτιέμαι σε ποια χώρα αλλά και ποια εποχή ζούμε! Διαβάζοντας σήμερα το άρθρο του Στέλιου Κούλογλου στο ΤV χωρίς σύνορα αλλά και το blog ενός φίλου του " Gregory" και παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη αλλά και στην πόλη μου θεώρησα πως έπρεπε να πω ένα τελευταίο αντίο.

Περισσότερα... »
Λάρισα, 06.12.2008
21:02
Αναζητείται οTim Burton! Επείγον!
» Serendipity

Α, και να φέρει μαζί του μια ταινία, παρακαλώ. Κατά προτίμηση το Nightmare before Christmas. Mας κάνει και το Corpse Bride, όμως. Όποιος τον/τα βρει να μου τον/τα παραδώσει και θα πάρει μεγάααααααλη αμοιβή!
Ευχαριστώ,
Η βαριεστημένη Αμελοδήμητρα

Jack's lament
(Το θλιμμένο τραγούδι του Τζακ)
Χμμ, κάτι μου θυμίζει, κάτι μου θυμίζει!

What's this?
"Πού είμαστε;
Είναι άγνωστο μέρος.
Τι είναι αυτά;
Τι είναι αυτά; (Παντού χρώματα!)
'Ασπρα πράγματα στον αέρα. (Τι είναι αυτό;)
Απίστευτο, θα ονειρεύομαι. (Ξύπνα Τζακ, δεν είναι σωστό.)
Τι είναι αυτά; (Κάτι δεν πάει καλά.)
Τι είναι αυτά; ('Ανθρωποι τραγουδάνε.)
Τι είναι αυτά; (Μικρά πλάσματα γελάνε.)
'Ολοι φαίνονται ευτυχισμένοι. (Μήπως τρελάθηκα;)
Παιδιά πετάνε χιονόμπαλες, (αντί για κρανία.)
Φτιάχνουν παιχνίδια και (κανείς δεν είναι νεκρός.)
Σ'όλα τα τζάμια πάχνη, (δεν πιστεύω στα μάτια μου!)
Νιώθω στα κόκκαλά μου (ζεστασιά να'ρχεται από μέσα.)
Τι είναι αυτό; (Κρεμάνε γκυ!)
Φιλιούνται; (Είναι πρωτοφανές!)
Ακούνε παραμύθια, (ψήνουν κάστανα στη φωτιά)
Τι είναι αυτό;
Τι είναι αυτό; Εδώ μέσα έχουν ένα δεντράκι.
Τι περίεργο! Γιατί; (Κρεμάνε διάφορα πράγματα.)
Ηλεκτρικά φώτα σε σπάγγους και όλοι χαμογελούν.
Φαίνεται διασκεδαστικό. (Λέτε να έγινε η ευχή μου;)
Τι είναι αυτό;
Τι είν'ετούτο πάλι; (Παιδιά που κοιμούνται.)
Δεν κρύβεται τίποτα (κάτω απ'το κρεβάτι...)
Δεν υπάρχουν βρυκόλακες (να τα τρομάξουν.)
Μόνο χαριτωμένα πλασματάκια...
που νιώθουν ασφαλή στην ονειροχώρα τους.
Τι είναι αυτό;
Δεν υπάρχουν τέρατα, δεν υπάρχουν εφιάλτες.
Αντί γι'αυτά, παντού καλή διάθεση.
Αντί για στριγγλιές, ακούω μουσική.
Ευωδιά από γλυκά και πίτες κυκλοφορεί παντού.
Εικόνες, ήχοι παντού γύρω.
Ποτέ δεν έχω νιώσει τόσο ωραία.
Το κενό μέσα μου συμπληρώθηκε.
Δεν μπορώ να τα χορτάσω, τα θέλω δικά μου.
Πρέπει να μάθω τι είναι αυτό το μέρος που βρήκα.
Τι είναι αυτό;
Χριστουγεννούπολη;Μουσική - στίχοι (για όλη τη ταινία!)
The one and only... Danny Elfman

Piano duet
Υπέροχο! Ειδικά το σπασμένο χεράκι που παίζει μόνο του στο τέλος είναι καταπληκτική ιδέα!
Ωραία νύφη, όμως! Tέτοιο κορμί! Τέτοιο πρόσωπο!Μήπως το μπλε μαλλί να το κάνουμε μόδα; Πρέπει να το σκεφτώ.
Αλλά ο Βίνσεντ είναι όλα τα λεφτά! Τύφλα να'χει ο Johnny Depp.

Vincent's Piano Solo
Καταπληκτική μουσική! (Σκίζει ο Danny Elfman)

Vincent, I love you!

Περισσότερα... »
Λάρισα, 03.12.2008
14:29
σοκολάτα, chocolate, chocolat, cioccolata, chocolati...
» Serendipity
Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτό που πάντα συνδυάζω με τα Χριστούγεννα είναι συγκεκριμένες ταινίες, οι οποίες μπορεί να έχουν σχέση με τα Χριστούγεννα ή μπορεί απλά εγώ να τις συνδέω με αυτή την εποχή, και, φυσικά, σοκολάτα σε ό,τι μορφή μπορεί κανείς να φανταστεί:
- Σοκολατάκια γεμιστά (με φρούτα, με ξηρούς καρπούς, με δημητριακά, κτλ), σοκολατάκια γάλακτος, σοκολατάκια με πιπέρι, σοκολατάκια με μαύρη πικρή σοκολάτα.
- Τρούφες, σοκολατίνες, black forest, σεράνο.
- Σοκολάτα αμυγδάλου (τη συγκεκριμένη, κλασσική με τα άνθη αμυγδαλιάς στη συσκευασία),σοκολάτα μαύρη με 70-75% κακάο, σοκολάτα Valrhona - κατά την ταπεινή μου γνώμη η καλύτερη σοκολάτα του κόσμου.
- Μους σοκολάτας, σουφλέ σοκολάτας
- Μα πάνω απ' όλα ζεστή σοκολάτα που φτιάχνω εγώ. Είτε με διάφορα μπαχαρικά, είτε με marshmallows και candy canes (αν βρίσκω εδώ που ζω)
Σας τρέχουν ήδη τα σάλια, ε;;; Γενικά, έχω λατρεία στη σοκολάτα... εγώ κι οι Ούμπα-Λούμπα!!!

Όταν μάλιστα οι ταινίες έχουν θέμα τη σοκολάτα τότε το αποτέλεσμα είναι δύο ταινίες που συνήθως βλέπω τη μία μετά την άλλη συνοδεύοντας τες με, τι άλλο(;), σοκολάτα! Κάτι σα μαραθώνιος.

Charlie and the chocolate factory
Ποιος δε θα ήθελε να βουτήσει μέσα σ' ένα ποτάμι σοκολάτας; Ειδικά αν η τιμωρία είναι να σε κάνουν σοκολάτα με γέμιση φράουλας!
Ένα μαγικό παραμύθι του Roald Dahl με βαθιά νοήματα-διδάγματα για τη λαιμαργία, την απληστία, την εγωπάθεια και τη συνήθεια των ανθρώπων να μην πιστεύουν στη μαγεία, την καλοσύνη και τις αγνές προθέσεις, σκηνοθετημένη από τον απίστευτο και λατρεμένο Tim Burton και με μουσική από τον Danny Elfman.

Συνοδεύεται με μπράουνις, κέικ σοκολάτας, σοκολάτα με γέμιση φράουλας, 3-4 ποτηράκια Baileys, χριστουγεννιάτικο δέντρο, λαμπιόνια, διάθεση για χορό και τραγούδι και, προαιρετικά, παρέα.

Chocolat
Σοκολάτα=αμαρτία
Ένα χωριό της Γαλλίας στη δεκαετία του '50, ένας θρησκευόμενος δήμαρχος-άρχοντας του τόπου, μία γυναίκα χωρίς πατρίδα/ρίζες που πάει όπου φυσάει ο βόρειος άνεμος τραβώντας την κόρη της μαζί, ένας πειρατής του γλυκού νερου-τσιγγάνος, ένα τραυματισμένο καγκουρό και πολλοί άλλοι είναι τα κομμάτια ενός παζλ που ενώνονται με αγάπη και μπόλικη δόση σοκολάτας.
Όμορφες σκηνές και υπέροχες ερμηνείες.

Θα τη συνοδέψετε με μεγάλες ποσότητες σοκολάτας κατά προτίμηση ζεστή (επειδή είναι σίγουρο ότι θα σας τρέχουν τα σάλια... όχι μόνο από τα διάφορα σοκολατοειδή που θα βλέπετε!), μελομακάρονα, κουραμπιέδες, γκυ, κόκκινα παπούτσια και φορέματα εποχής. Για τους άντρες, βάλτε τη γυναίκα σας να ντυθεί Βιάν... μπορεί να κρατήσει το στυλάκι και τις απόκριες (άντε βρε, πάλι οικονομία σας κάνω)

ΣΗΜ: Το γεγονός ότι ο Johnny Depp παίζει και στις δύο ταινίες είναι τυχαίο. Σας το ορκίζομαι... ε, καλά.. ας πούμε...!!

Κι επειδή όλη αυτή την αναφορά στη σοκολάτα σας φαίρνει μια λιγούρα, να μια αγαπημένη μου συνταγή για ζεστή σοκολάτα:

Ζεστή σοκολάτα με μπαχαρικά
- 200γρ μαύρη σοκολάτα με μεγάλη περιεκτικότητα σε κακάο
- 1 μπαστουνάκι βανίλια
- 1 μπαστουνάκι κανέλα
- 2 καρφάκια γαρύφαλλο
- 1 μοσχοκάρυδο
- 2 κόκκοι μαύρο πιπέρι
- 250 ml νερό
- 750 ml πλήρες γάλα
- 200 ml κρέμα γάλακτος
- 1 κουταλιά ζάχαρη (προαιρετικά)
- 4 πρέζες κακάο
Σε μια κατσαρόλα τοποθετήστε τη βανίλια, την κανέλα, το γαρύφαλλο, το πιπέρι, το μοσχοκάρυδο και το νερό και αφήστε τα να βράσουν σε χαμηλή φωτιά για 20 λεπτά. Απομακρύνετε τα από τη φωτιά και σουρώστε. Ξαναβάλτε στη φωτιά το νερό που προέκυψε μετά το σούρωμα και προσθέστε σιγά-σιγά το γάλα ανακατεύοντας. Βγάλτε το μίγμα από τη φωτιά και προσθέστε τη σοκολάτα κομμένη σε κομματάκια. Συνεχίστε να ανακατεύετε. Χτυπήστε την κρέμα γάλακτος με τη ζάχαρη, αδειάστε τη σαντιγί πάνω από το μίγμα της σοκολάτας και αφήστε το για λίγα λεπτά να βράσει ανακατεύοντας συνεχώς με μια ξύλινη κουτάλα. Σερβίρετε το ρόφημα σε κούπες και πασπαλίστε κάθε κούπα με κακάο ή κανέλα - ό,τι προτιμάτε. Και μην ξεχνάτε: πίνεται πολύ ζεστή!

Ουφ, τελείωσα! Άντε, καλό απόγευμα!
ΑΜΕΛΟΔΗΜΗΤΡΑ

Περισσότερα... »
Λάρισα, 30.11.2008
14:25
Στης Λαρίσης το ποτάμι...
» Serendipity

... 'κει θα πέσω να πνιγώ!
Εγώ, βέβαια, δεν το συνιστώ... τουλάχιστον όχι πια! Όχι επειδή η αυτοκτονία είναι αμαρτία, αλλά επειδή, πολύ απλά, ΔΕ θα πνιγείτε! Που να το βρεί ο έρμος ο ποταμός το νερό για να πνιγείτε;;;

Άντε, και βρήκατε λίγο νεράκι... και πάλι το μόνο που θα καταφέρετε είναι να χτυπήσετε και το πιο πιθανό είναι να βγείτε... γκουχ-γκουχ, γκλουπ (ξεροβήχω & ξεροκαταπίνω, καλέ!)... μεταλλαγμένοι! Ναι, αυτό που ακούσατε!

Τόσο σκουπίδι που είναι μαζεμένο στις όχθες αλλά και μέσα στο νερό και τόσα δηλητήρια που ρίχνουν χρόνια τώρα οι αγρότες, τι περιμένετε; Να μην αναφέρω βέβαια και το κλείσιμο του φράγματος για να γίνουν, λέει, έργα στο ποτάμι μέσα στη Λάρισα. Στάσιμο το νεράκι για δύο χρόνια κι απ' το κακό του έχει πρασινίσει και φύτρωσε! Σαν χλοοτάπητας έγινε το καημένο και αποτελεί κίνδυνο για τις γιαγιάδες που το περνάνε για γρασίδι και σα θυμούνται τα παιδικάτα τους, πάνε να ξαπλώσουν πάνω. Στο τσάκ τις προλαβαίνουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους: "Μη, γιαγιά, μη! Νερό είναι!"

Που λέτε, δεν του φτάνουν όλα αυτά του καημένου του Πηνειού, που αν ήταν άνθρωπος θα είχε αυτοκτονήσει απ' τον καημό του, αλλά ταυτόχρονα του κόβουν τα δεντράκια για τα "έργα" που προανέφερα - βλέπεις θέλουν να μας κάνουν Παρίσι με καραβάκια να πηγαινοέρχονται στο ποτάμι και να κάνουν βόλτα τους τουρίστες! Α, ρε Δήμαρχε! Ποιο ποτάμι; Αυτό που στερεύει;;; Που σε λίγα χρόνια θα λέμε το νερό νεράκι;;; Δεν ασχολείσαι, λέω εγώ, με τα πολλά και σοβαρά προβλήματα της Λάρισας;

Να μην αναφέρω τις αμμοληψίες που γίνονται σε διάφορα σημεία κατα μήκος του ποταμού και τις αποψιλώσεις για να γίνουν αυτές οι αμμοληψίες. Σε μια εποχή δε, που ο Νομάρχης επίσημα απαγορεύει τις αμμοληψίες αλλά ανεπίσημα... ποιος ξέρει τι γίνεται;;

Διάβασα σχετική ανάρτηση (δες εδώ)στο site/blog των Οικολόγων Πράσινων Λάρισας και έφριξα!

Πάρτε και τα δύο βιντεάκια των Οικολόγων Πράσινων Λάρισας (μπράβο, παιδιά! συνεχίστε την καλή δουλειά):
Για τις κοίτες του ποταμού μέσα στην πόλη:

Για το ποτάμι σε περιοχή κοντά στα Τέμπη:

Καλή βδομάδα,
ΑΜΕΛΟΔΗΜΗΤΡΑ

Περισσότερα... »
Λάρισα, 23.11.2008
13:04
Χρυσάνθεμα τα λατρέμενα
» Serendipity
Τα λουλούδια του φθινοπώρου.

Τα λατρεύω! Μάλλον επειδή τα έχω συνδυάσει με τη γιορτή μου... αυτά και το κατακίτρινο φόρεμα που πάντα αγόραζα για του Αγίου Δημητρίου. Η μητέρα μου πάντοτε είχε και έχει στον κήπο χρυσάνθεμα και ανυπομονούσαμε να φτάσει η εποχή τους. Λατρεμένο χρώμα το κίτρινο αλλά πείτε μου πως ν' αντισταθώ στα ρόζ, τα φούξια, τα κόκκινα, τα δίχρωμα, τρίχρωμα, κ.ο.κ.;

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο επισκέφτηκα το χωριό μου όπως συνήθως και με την ευκαιρία του τριημέρου βρήκα χρόνο να φωτογραφήσω μερικά από τα αγαπημένα μου λουλούδια. Περιττό να πω ότι παρά το κρύο ήμουν και τις τρεις μέρες έξω για να τα χαζεύω. Να 'τα, λοιπόν, κι ελπίζω να σας κάνουν να νιώσετε το ίδιο όμορφα που ένιωσα κι εγώ και συνεχίζω να νιώθω βλέποντας και ξαναβλέποντας τις φωτογραφίες.

1. Συνδυασμός χρυσού και κανελί! Τέλειο, έτσι;2. Το πανέμορφο φούξια
3. Ροζ όνειρο! (τεράστιος θάμνος γεμάτος από ροζ λουλούδια)
4. Λευκό=αγνότητα
5. γλυκό σα ζαχαρωτό
6 Ρίγες παντού
6. Υπέροχο σομόν
7. Λαμπερό σαν τον ήλιο8. Φούξια, άσπρα, δίχρωμα όλα στο ίδιο φυτό9. κι άλλο κίτρινο10. Ο ίδιος ρόζ θάμνος που είδατε στο 3 φωτογραφημένος απ' έξω.
11. Πανδαισία χρωμάτων
12. Και πάλι κίτρινο! Είπαμε είναι το αγαπημένο μου χρώμαΊσως να μην ξέρατε ότι:
- καλλιεργήθηκαν αρχικά στην Κίνα ως βότανο από το 15ο αι. π.Χ.
- εισήχθη στην Ιαπωνία τον 8ο αι. μ.Χ. κι ο αυτοκράτορας το υιοθέτησε ως την επίσημη σφραγίδα του
- το φεστιβάλ χαράς στην Ιαπωνία γιορτάζει αυτό το λουλούδι
- στην Ευρώπη εισήχθη τον 17ο αι. μ.Χ.
- σε μερικά μέρη της Ασίας χρησιμοποιείται για να φτιαχτεί ένα γλυκό ποτό που ονομάζεται "τσάι από χρυσάνθεμα" και λέγεται ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες (χρησιμοποιείται κυρίως για τη γρίπη !)
Ελπίζω να έχετε μια υπέροχη Κυριακή! Α, και μην ανησυχείτε για τη Δευτέρα. Απολαύστε τη σημερινή μέρα!

ΑΜΕΛΟΔΗΜΗΤΡΑ

Περισσότερα... »
Λάρισα, 15.11.2008
11:17
Μια ταινία ~ χίλια συναισθήματα Μέρος 6ο
» Serendipity

Επαναφέρω τη σειρά αναρτήσεων για τις αγαπημένες μου ταινίες. Θυμίζω στους παλλιούς/Εξηγώ στους καινούργιους αναγνώστες ότι περιγράφω ταινίες που έχω αγαπήσει. Μπορεί να είναι πρόσφατες ή και μερικών (ως και αρκετών, θα έλεγα) χρόνων πίσω.

Χθες το βράδυ, η ανάρτηση με τίτλο Κλαψ-Λυγμ μιας καινούριας φίλης εδώ στο blogger μου θύμισε τις 3 ταινίες στις οποίες έχω κλάψει πολύ (πάαααααααρα πολύ) και έτσι αποφάσισα να αναφέρω μία από αυτές. Ταινία του περσινού χειμώνα που αδικήθηκε πολύ στα Όσκαρ - δεν είναι η πρώτη φορά βέβαια που αδικούνται ταινίες στα Όσκαρ - που τη βρήκα υπέροχη!
ΠΡΟΣΟΧΗ! Επειδή έκλαψα δε σημαίνει ότι είναι μελό! Κάθε άλλο. Είναι μια όμορφη ταινία γεμάτη αισιοδοξία (εγώ απλά επηρεάστηκα γιατί έχει να κάνει με την με μία από τις αδυναμίες μου). Και ο τίτλος αυτής:

AUGUST RUSHΣκηνοθεσία: Kirsten Sheridan (ναι, γυναίκα είναι)
Σενάριο: Nick Castle & James V. Hart
και συγγραφείς: Paul Castro & Nick Castle
Ηθοποιοί:
Εvan Taylor - August Rush: Freddie Highmore
Το καταπληκτικό πιτσιρίκι με τα πονεμένα ματάκια (γεννημένος ηθοποιός!) που γνωρίσαμε στο Finding Neverland και μάθαμε καλά στο Charlie & the chocolate factory.
Lyla Novacek(η μαμά): Keri Russell
Louis Connelly(ο μπαμπάς): Jonathan Rhys Meyers
Maxwell "Wizard" Wallace: Robin Williams (σε ασυνήθιστο ρόλο)
Richard Jeffries: Terrence Howard
και πολλοί άλλοι...
Πλοκή:
Η ιστορία ενός χαρισματικού Ιρλανδού τραγουδιστή ροκ μπάντας (Rhys Meyers) και μιας νεαρής τσελίστριας (Russell) οι οποίοι συναντιούνται ένα μαγικό βράδυ στη ταράτσα ενός κτιρίου στην πλατεία Washington της Νέας Υόρκης. Χωρίς να το θέλουν οι ίδιοι οι δρόμοι τους χωρίζουν αφήνοντας πίσω τους ένα βρέφος, τον Evan ή August (Highmore) που μένει ορφανό. Η μοίρα τα φέρνει έτσι ώστε κανείς απ' τους δυο να μην ξέρουν για αυτό το παιδί αφού ο πατέρας της τσελίστριας της λέει ψέμματα ότι γεννήθηκε νεκρό. Έτσι, 11 χρόνια μετά, ο August αρχίζει την αναζήτηση αφού το σκάσει από το ορφανοτροφείο που ζούσε ως τότε. Με μόνο εφόδιο και σύμμαχο τη μουσική, θα προσπαθήσει να βρει τους γονείς του. Θα τα καταφέρει άραγε;Η ταινία είναι μεν δραματική αλλά με στοιχεία παραμυθιού (ξέρετε, αυτά που αρέσουν σε μένα). Με συνεπήρε από την πρώτη σκηνή όταν η φωνή του August λέει: "Η μουσική είναι παντού γύρω σου. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να την ακούσεις" καθώς και: "Πιστεύω στη μουσική με τον τρόπο που κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν στα παραμύθια". Αυτό ήταν! Άρχισα τα κλαψ - λύγμ και δεν τελείωσα παρά μόνο όταν η ταινία τελείωσε (τι να κάνω η καημένη που η μουσική είναι μεγάλη αγάπη μου;) Αυτή η ταινία, το θέμα της, δηλαδή, αλλά και ο τρόπος που οι ηθοποιοί απέδωσαν τους ρόλους τους με συγκίνησε βαθύτατα. Λίγες ταινίες όπως προανέφερα με έχουν συγκινήσει τόσο.

Αν δεν την έχετε δει, μην τη χάσετε! Αν αγαπάτε τη μουσική θα αγαπήσετε και την ταινία. Αν δεν αγαπάτε τη μουσική, δείτε την! Θα σας κάνει να αντιληφθείτε τι χάνατε τόσα χρόνια.
Περιττό να πω ότι η μουσική της ταινίας είναι φανταστική!

Καλό Σαββατοκύριακο!

Περισσότερα... »
Λάρισα, 13.11.2008
14:04
Γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια...
» Serendipity

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ: Multitasking
Τι ήθελα και είπα ότι τώρα που έχω ίντερνετ θα τα λέμε; Τρομάρα μου! Που να βρώ τον χρόνο; Ανάμεσα σε μαθήματα, σεμινάρια, διάβασμα, διορθώσεις, το συντονισμό σεμιναρίων μεθοδολογίας που θα ξεκινήσουν σύντομα που να βρω χρόνο για προσωπική ζωή πόσο μάλλον για blogging;

Ανάθεμα, αν μέσα σε 24 ώρες προλαβαίνω να κοιμηθώ. Έχω καταντήσει ζόμπι! Ας είναι καλά η μανούλα μου που μου φέρνει και κανένα πιάτο φαγητό γιατί αλλιώς θα λιμοκτονούσα.

Θα μου πεις, καλά να πάθω! Τι τα ήθελα τα σεμινάρια και την ευθύνη του συντονισμού; Έλα, όμως, που τα άτιμα σεμινάρια χρειάζονται. "Που πας χωρίς εφόδια;" όπως θα έλεγε μια φίλη μου. Κι ας όψεται η φιλοτιμία μου που προσφέρθηκα να συντονίσω το σεμινάριο μεθοδολογίας.

Πάρ' τα τώρα, Δημητρούλα, και μη μιλάς!

ΑΜΕΛΟΔΗΜΗΤΡΑ

Υ.Γ. Τα είπα και ξεθύμανα! Χαχαχά!

Περισσότερα... »
Λάρισα, 04.11.2008
11:54
Ααααα... δεν αντέχω!
» Serendipity

Δεν αντέχω, σας λέω, δεν αντέχω!

Δεν αντέχω άλλο πια να με πιάνουν κορόιδο! Ποιος με πιάνει κορόιδο, ρωτάτε; Ρωτήστε καλύτερα ποιος πιάνει κορόιδο τους Λαρισαίους γενικά!

Να απαντήσω; Να το πάρει ο Πηνειός; Ε, λοιπόν, θα σας πω! Ο Δήμος Λαρισαίων! Πιο συγκεκριμένα η Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης Λάρισας μας πιάνει τον κ*** χρόοοονια τώρα.

Μην ρωτάτε γιατί τώρα με ενοχλεί. Πάντα με ενοχλεί αλλά τώρα που τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα... που όλος ο πλανήτης αντιμετωπίζει εκτός των άλλων και οικονομική κρίση θα'πρεπε να πάψουν να μας χρεώνουν με 20 κυβικά νερού ξοδέψουμε δεν τα ξοδέψουμε!

Εγώ, η καημένη, ενεργή οικολόγος, τρομάρα μου, προσέχω να μην αφήνω βρύσες να τρέχουν, καζανάκια να στάζουν και γενικά ξοδεύω το νερό με οικονομία. Ποτέ δεν έχω καταναλώσει πάνω από 5 κυβικά το δίμηνο. Συνήθως ξοδεύω γύρω στα 3.

Αντί, λοιπόν, ο δήμος να επιβραβεύει αυτούς που προσπαθούν να μην κάνουν σπατάλες στο νερό, που μην κοροϊδευόμαστε θα λέμε το νερό νεράκι σε λίγο, πάει και τους χρεώνει 20 κυβικά με το έτσι θέλω.

Ειλικρινά, σας μιλάω, πολλές φορές μου ήρθε ν' αφήσω τη βρύση να τρέχει. Τουλάχιστον αφού τα πληρώνω ας τα ξοδεύω. Αν δεν ήταν αυτή η άτιμη η οικολογική μου συνείδηση ίσως να το είχα κάνει. Δεν μπορώ όμως. Δεν μπορώ. Και σίγουρα υπάρχουν κι άλλοι σαν και μένα. Ξέρω, επίσης, ότι σε άλλες πόλεις δεν ισχύει αυτό το σύστημα. Ό,τι καταναλώνουν, πληρώνουν. Εδώ γιατί έτσι; Μάλλον είμαστε πιο κορόιδα.

Κύριοι "υπεύθυνοι" της ΔΕΥΑΛ ή του Δήμου Λαρισαίων με ακούτε;

Κάντε κάτι αντί να κάθεστε και να τα ξ...

Μετα τιμής,
Αμελοδήμητρα

Περισσότερα... »
Λάρισα, 01.11.2008
21:30
Ε ε επέστρεψε!
» Serendipity

Να 'μαι, λοιπόν! Σας ξανάρθα!

Ε, άργησα λιγάκι, αλλά... το καλό πράμα αργεί να γένει λέει ο λαός. Ας όψεται η οξ' από 'δώ (βλέπε Forthnet) που με ταλαιπώρησε ένα μήνα και μισό - όπως λέμε ένα ζώο και μισό - αλλά να'μαι τώρα εδώ! Δυνατή και έτοιμη για όλα.. γκμχ, γκμχ.. δηλαδή, σχεδόν για όλα. Μην παίρνετε αέρα!

Ξέρω πως δεν βγάζω και πολύ νόημα τώρα, αλλά τι ειρμό να έχουν αυτά που λέω η καημένη αφού είμαι κουρέλι μετά από τεσσάρων ημερών πρωινά σεμινάρια και απογευματινά μαθήματα; Ζωντανή-νεκρή, ζόμπι ένα πράμα.

Γι΄αυτό, εξκιουζεμουά, αλλά θα είμαι καλύτερα αύριο... νομίζω! Ευελπιστώ!

Επέστρεψα, το λεπόν, και θα τα λέμε... Θεού θέλοντος και Φορθνέτ επιτρέποντος!

(Α)ΜΕΛΟΔΗΜΗΤΡΑ

~***~

ΥΓ: η προηγούμενη ανάρτηση δεν φαίνεται σε όλους. Μάλλον είναι θέμα explorer δικού σας και γραμματοσειράς που χρησιμοποιώ. Θα το φροντίσω.

Περισσότερα... »
Λάρισα, 28.09.2008
12:34
Καρότο, αυγό ή κόκκος καφέ;
» Serendipity

Μια νεαρή γυναίκα πήγε στη μητέρα της και της μίλησε για τη ζωή της και πως τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα για εκείνη.

Δεν ήξερε πως να βελτιώσει την κατάσταση και ήθελε να εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια, να τα παρατήσει. Είχε κουραστεί να προσπαθεί και να παλεύει. Της φαινόταν πως μόλις λυνόταν ένα πρόβλημα, ένα άλλο καινούριο προέκυπτε.
Η μητέρα της, λοιπόν, την πήγε στην κουζίνα. Γέμισε τρία δοχεία με νερό και έβαλε το κάθε ένα σε δυνατή φωτιά. Γρήγορα το νερό στα δοχεία άρχισε να βράζει.

Στο πρώτο δοχείο έβαλε καρότα, στο δεύτερο αυγά και στο τελευταίο έβαλε κόκκους καφέ. Τα άφησε λίγο να βράσουν χωρίς να πει ούτε μία λέξη.

Μετά από λίγη ώρα έκλεισε τα μάτια της κουζίνας. Έβγαλε τα καρότα έξω απ' το νερό και τα έβαλε σ'ένα μπολ. Έβγαλε τα αυγά και τα έβαλε σε ένα άλλο μπολ. Μετά τράβηξε τον καφέ απ' τη φωτιά και τον έβαλε σε ένα φλυτζάνι.

Γυρνώντας στην κόρη της τη ρώτησε:
- Πες μου τι βλέπεις;
- Καρότα, αυγά και καφέ!
απάντησε η κόρη.

Η μητέρα της την τράβηξε πιο κοντά και της ζήτησε ν' αγγίξει τα καρότα. Το έκανε και παρατήρησε ότι ήταν μαλακά. Μετά η μητέρα ζήτησε απ' την κόρη της να πάρει ένα αυγό και να το σπάσει. Αφού το ξεφλούδισε προσεκτικά, παρατήρησε πως το αυγό ήταν σφιχτό. Στο τέλος η μητέρα ζήτησε απ' την κόρη της να πιεί μια γουλιά καφέ... Η κόρη χαμογέλασε καθώς μύριζε το πλούσιο άρωμά του. Μετά ρώτησε:
- Τι σημαίνουν όλα αυτά, μητέρα;

Η μητέρα τής εξήγησε ότι το καθένα από αυτά τα διαφορετικά αντικείμενα είχει αντιμετωπίσει τις ίδιες συνθήκες, δηλαδή, το βραστό νερό. Το κάθε ένα, όμως, αντέδρασε διαφορετικά.

Το καρότο αρχικά μπήκε στο νερό δυνατό και σκληρό. Εντούτοις, εφόσον τοποθετήθηκε στο βραστό νερό, μαλάκωσε κι έγινε αδύναμο. Το αυγό ήταν εύθραυστο. Το λεπτό εξωτερικό του περίβλημα προστάτευε το υγρό εσωτερικό του, αλλά μετά την τοποθέτηση στο βραστό νερό, το εσωτερικό του σκλήρυνε.

Όμως, οι κόκκοι του καφέ ήταν μοναδικοί. Μετά την τοποθέτησή τους στο βραστό νερό, άλλαξαν το νερό!

Αυτή η ιστορία έφτασε σε μένα με e-mail από μια φίλη. Το διάβασα κι άρχισα ν' αναρωτιέμαι τι απ' όλα αυτά είμαι εγώ... καρότο, αυγό ή κόκκος καφέ;

Η ιδέα να είσαι σαν τον καφέ, δηλαδή να μπορείς ν' αλλάξεις το 'νερό' σε δύσκολες καταστάσεις, είναι εξαιρετική. Να μη σκληραίνεις αλλά ούτε οι δυσκολίες να σε μαλακώνουν, να σε λυγίζουν. Να αλλάζεις εσύ τις καταστάσεις κι όχι αυτές εσένα...

Μακάρι να ήμουν κόκκος καφέ!

Εσείς; Τι είστε; Τι θα θέλατε να είστε; ΑΜΕΛΟΔΗΜΗΤΡΑ

Περισσότερα... »
Λάρισα, 10.09.2008
11:16
~Επιστρέφω σύντομα κοντά σας~
» Serendipity

Γειά και χαρά, φίλοι.. αλλά και περαστικοί!

Ξέρω ότι λείπω από το μπλογκόσπιτό μου καιρό, αλλά θα επιστρέψω σύντομα. Υπήρξαν κάποια προβλήματα και δεν είχα και το πιο τέλειο καλοκαίρι αλλά τώρα όλα πάνε καλά. Μετακομίζω και σύντομα θα έχω γρήγορο ίντερνετ για να τα λέμε.

Μου λείψατε!

Σας φιλώ,
Δήμητρα~Amelie

Περισσότερα... »
Λάρισα, 25.07.2008
22:25
Ωδή στη θάλασσα
» Serendipity

Θάλασσα...

Απέραντο γαλάζιο...

Μαγεία...

Θάλασσα! Αγαπημένο κομμάτι της ζωής μου. Μικρό κοριτσάκι, σαν ήμουν, ανυπομονούσα να έρθει το καλοκαίρι για να βρεθώ κοντά της, να κολυμπήσω, να παίξω με το νερό, να ρίξω το βλέμμα μου μέχρι εκεί που δεν πάει άλλο, πέρα στον ορίζοντα εκεί που ο ουρανός φιλάει τη θάλασσα... κι απορίες για το πως ήταν εκεί...

Την πρώτη, όμως, φορά που έβλεπα τη θάλασσα κάθε καλοκαίρι, δεν μπορούσα να την πλησιάσω. Την κοίταζα με δέος από μακρυά. Έβλεπα τα κύματα να σκάνε τεράστια στην ακτή και ξεροκατάπινα. Θαύμαζα τη δύναμή της και φοβόμουν ότι αν κολυμπήσω θα με κατάπιναν τα κύματα ή ακόμα χειρότερα θα κατέληγα στο στομάχι κάποιου τεράστιου κήτους, σαν τον Πινόκιο ένα πράμα!

Σιγά-σιγά την προσέγγιζα, υποσχόμενη να είμαι καλή μαζί της και κάνοντας νοερές θυσίες για να την εξευμενίσω... Με δεχόταν στην αγκαλιά της, γινόμασταν φίλες και περνούσε το καλοκαίρι με μακροβούτια και παιχνίδι.

Μετά ερχόταν ο Σεπτέμβρης...

Χρόνια μετά, ενήλικη πια, είδα την ταινία Ιl Postino και για πρώτη φορά άκουσα το υπέροχο ποίημα του Pablo Neruda:

Ωδή στη θάλασσα/Οde to the sea
Εδώ τριγύρω απ' το νησί
η θάλασσα
τι θάλασσα!
Ξεχειλίζει από μόνητης
κάθε στιγμή
λέει ναι, λέει όχι,
λέει όχι, όχι και όχι
λέει ναι μες στα γαλάζια
μες στον αφρό της, μεσά στον καλπασμό της
λέει όχι και όχι.
Δε μπορεί να μείνει γαλήνια,
ξαναλέει: είμαι η θάλασσα
χτυπώντας πάνω σε μια πέτρα
χωρίς να κατορθώνει να την πείσει,
τότε
με τις εφτά πράσινες γλώσσες
εφτά πράσινων σκυλιών,
εφτά πράσινων τίγρεων,
εφτά πράσινων θαλασσών,
τη διατρέχει, την αγκαλιάζει,
τη διαποτίζει
και χτυπάει το στήθος της
ξαναλέοντας τ' όνομά της.

Ω θάλασσα, έτσι ονομάζεσαι,
ω σύντροφε ωκεανέ,
μη χάνεις το χρόνο και το νερό,
μην αναταράζεσαι τόσο,
βοήθησέ μας.
Ψαράδες είμαστε,
άνθρωποι του γιαλού, πεινούμε και κρυώνουμε,
είσαι ο εχθρός μας,
μη τόσο δυνατά χτυπάς,
μη φωνάζεις έτσι,
την πράσινη άνοιξε κασετίνα σου,
κι απόθεσε μέσα στα χέρια
όλων μας,
το ασημένιο δώρο σου:
το ψάρι το καθημερινό...

Here surrounding the island,
There's sea.
But what sea!
It's always overflowing.
Says yes,
Then no,
Then no again,
And no,
Says yes
In blue
In sea spray
Raging,
Says no
And no again.
It can't be still.

It stammers
My name is sea.

It slaps the rocks
And when they aren't convinced,
Strokes them
And soaks them
And smothers them with kisses.

With seven green tongues
Of seven green dogs
Or seven green tigers
Or seven green seas,
Beating its chest,
Stammering its name,

Oh Sea,
This is your name.
Oh comrade ocean,
Don't waste time
Or water
Getting so upset
Help us instead.
We are meager fishermen,
Men from the shore
Who are hungry and cold
And you're our foe.
Don't beat so hard,
Don't shout so loud,
Open your green coffers,
Place gifts of silver in our hands.
Give us this day our daily fish...
Ένιωσα όλα αυτά τα συναισθήματα που ξέχασα όταν άφησα πίσω μου την παιδική μου ηλικία και χάρηκα τόσο πολύ!

Σας φιλώ,
Amεliε*Dήmηtρa

Περισσότερα... »
Λάρισα, 18.07.2008
21:02
Κ.I.S.S.
» Serendipity

Keep

It

Simple,

Stupid!

Λόγια και νοήματα με τα οποία πρέπει να ζούμε. Ζούμε σε μια πολύπλοκη εποχή με πολύπλοκους ανθρώπους παίρνοντας πολύπλοκες αποφάσεις για πολύπλοκα θέματα. Όλα είναι ιδιαιτέρως σύνθετα κι όμως όλες οι μεγάλες αποφάσεις που πήρα και μου άλλαξαν τη ζωή είχαν έρθει από εκείνο το ήσυχο, απλό κομμάτι της καρδιάς μου.
Νομίζω, και είμαι σίγουρη ότι δεν είμαι η μόνη που έχω την ίδια γνώμη, ότι γενικά σκεπτόμαστε υπερβολικά. Έχω την άποψη πως κάνουμε τα εύκολα δύσκολα επειδή έχουμε χάσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό μας. Λέμε: "Δε μπορεί να είναι τόσο εύκολο" και τα περιπλέκουμε όλα. Εγώ, προσωπικά, μπορώ να τα κάνω όλα τόσο δύσκολα όσο δεν γίνεται να το φανταστεί κανείς.
Παράξενο, δεν είναι;
Παράξενο που προτιμούμε να περιπλέκουμε τα πράγματα αντί να εμπιστευόμαστε αυτή τη φωνούλα βαθειά μέσα μας...
Παράξενο να είναι τόσο δύσκολο να εμπιστευτούμε τον εαυτό μας...

Ο Ντοστογιέφσκι, αν δεν κάνω λάθος, είχε πεί το εξής: "Μόνο η καρδιά ξέρει πως να βρίσκει αυτό που είναι πραγματικά πολύτιμο." Ένας σοφός που τον 19 αιώνα έλεγε αυτό που προσπαθώ συνεχώς να υπενθυμίζω στον εαυτό μου τώρα...

Κ.I.S.S. λοιπόν!

Χαιρετώ σας και φιλώ σας!
Δήμητρα*Amelie

Περισσότερα... »

← Pasquals Bet Predictions Sport Tirnavos →

Last Update: 05.02.2012 06:40:41	To LarissaBlogs.gr είναι συναθροιστής των τοπικών blogs. Όλα τα κείμενα που αναδημοσιεύονται εδώ ανήκουν στους συγγραφείς και δεν εκφράζουν απαραίτητα τους διαχειριστές του LarissaBlogs.gr. Αν κάποιο άρθρο σας θίγει με οποιονδήποτε τρόπο, παρακαλώ ειδοποιήστε μας ώστε να το αφαιρέσουμε αμέσως.
	Πληροφορίες Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το blog σας Συχνές ερωτήσεις (FAQ) Διαφημιστείτε εδώ!	Επισκεφθείτε επίσης Pass Free Internet Hotel Philoxenia Κeramoti Data Recovery 24 Βάλτε το link σας εδώ!

Larissa Blogs » Serendipity

Feeds

Serendipity (25)