|
| Μια καμπάνια η οποία απέτυχε λόγω ανυπαρξίας στήριξης |
Την ίδια, ίσως και μεγαλύτερη υποτίμηση θα έπρεπενα κάνει η χώρα και στην περίπτωση που επέλεγε να εγκαταλείψει το ευρώ, μόνο που στην περίπτωση αυτή η υποτίμηση θα ήταν νομισματική, θα γινόταν σεμεγαλύτερα ποσοστά, θα είχε διάρκεια (διολίσθηση) και θα είχε μια σειρά άλλες συνέπειες, οι οποίες δεν ελιναι του παρόντος.Τι σημαίνει όμως πρακτικάεσωτερική υποτίμηση 50 έως 60%; Σημαίνει μείωση της αγοραστικής δύναμης καικατά συνέπεια της κατανάλωσης κατά ίδιο ή και μεγαλύτερο ποσοστό καιεπιτυγχάνεται άμεσα με μειώσεις μισθών και με την επιβολή νέων και/ή την αύξησητων υπαρχόντων έμμεσων και άμεσων φόρων. Θα πει κανείς ότιμια τέτοια προοπτική μπορεί να οδηγήσει σε αδυναμία εκπλήρωσης των φορολογικώνυποχρεώσεων των πολιτών προς το κράτος πράγμα που θα επιδείνωνε περισσότερο την οικτρή οικονομική κατάσταση του κράτους, και δεν θα έχει άδικο. Το είδαμε ήδη νασυμβαίνει. Θεωρητικά, η ίδια η οικονομία, η αγορά, θα βρει την ισορροπία τηςκαι θα το κάνει κατεβάζοντας τον γενικό μέσο όρο χαμηλότερα. Δεν είναι δυνατό να γίνειδιαφορετικά. Δεν είναι πρακτικά δυνατό μια χώρα να βρίσκεται υπό χρεωκοπία της μιαςή της άλλης μορφής και να επιμένει να διατηρήσει το βιοτικό της επίπεδο ψηλά.
Στην πράξη, η προσαρμογή προς τα κάτωτου μισθολογικού κόστους στην Ελλάδα έχει ξεκινήσει και αυτό τογνωρίζουν οι πάντες. Οι πάντες γνωρίζουν ότι στην αγορά εργασίας με τεράστιαπροσφορά εργατικού δυναμικού και σχεδόν μηδενική ζήτηση ούτε Εθνική ΓενικήΣυλλογική Σύμβαση ισχύει ούτε κατώτερος μισθός ούτε καν ασφαλιστικά δικαιώματα.Τότε γιατί η τόσοσθεναρή αντίδραση των κομμάτων να υπερασπιστούν την επιβίωση ενός πρακτικάνεκρού «συμβολαίου». Πιθανά για συμβολικούς και σίγουρα για ψηφοθηρικούς λόγους.Ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν χιλιάδες υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου που μισθοδοτούνταιέμμεσα ή άμεσα από το δημόσιο και για την προστασία των οποίων οι βουλευτέςορθώνουν το ανάστημά των. Έχει όμως νόημαμια τέτοια στάση; Δυστυχώς όχι. Ούτε νόημα ούτε προοπτική. Ανέφερα παραπάνω ότιη οικονομία, δεν τολμώ να χρησιμοποιήσω την σωστή λέξη – αγορά – επειδή στηνΕλλάδα έχει δαιμονοποιηθεί, θα βρει τοσημείο ισορροπίας, θα απορρίψει τα άκρα, θα ταλαντευτεί και στο τέλος θα βρειτο νέο της μέσο όρο. Θα περίμενε κανείς ατή η διαδικασία να έχει συμβείταχύτερα. Το παράξενο είναι ότι δεν συμβαίνει. Θα περίμενε κανείς η μείωση της αγοραστικήςδύναμης να επιφέρει, να επιβάλλει στην ουσία, αντίστοιχη μείωση τιμών, τουλάχιστονσε εγχώρια προϊόντα ή σε είδη ευρείας κατανάλωσης. Γιατί δεν συμβαίνει ή γιατίδεν συμβαίνει με την ταχύτητα ή στην κλίμακα που περιμέναμε; Απαντήσεις σε αυτότο ερώτημα μπορούν να δοθούν πολλές . Η επιθετική άποψη λέει ότι η παραοικονομία είναι τόσο μεγάλη ώστε η μέχρισήμερα μείωση της αγοραστικής δύναμης στο επίπεδο της πραγματικής οικονομίας, καλύπτεταιμε ευκολία από τα εισοδήματα που αποκτώνται στην παραοικονομία. Η άλλη άποψηδιατείνεται ότι η Ελλάδα δεν έχει πραγματικό,ώριμο, ρεαλιστικό, αποτελεσματικό καταναλωτικό κίνημα. Μπορεί να ισχύουν και ταδύο και σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες να οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα: Ηκρίση και οι μειώσεις μισθών δεν οδήγησαν σε πρακτικές μειώσεις τιμών. Η συνεχιζόμενη όμωςταλάντωση και η αδυναμία εύρεσης ενός νέου μέσου όρου θα έχει συνέπειες. Αυτή η έστω και στιγμιαία παρουσία της σταάκρα, εάν συμβαίνει επί μακρόν μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε εκτροπές και καταρρεύσεις.Εάν οι βουλευτές – τουλάχιστον των κομμάτων της κυβερνητικής πλειοψηφίας –θέλουν πραγματικά να προσφέρουν, αντί να υπερασπίζονται σθεναρά συντεχνιακάσυμφέροντα ή ομάδες – δεξαμενές ψήφων, ας μπουν επικεφαλείς προσπαθειών πραγματικήςμείωσης του κόστους διαβίωσης. Είναι ίσως μια από τις λίγες εθνικές υπηρεσίες που μπορούν να προσφέρουν και είναι μια καλή ευκαιρία να εξιλεωθούν απέναντι στοςυ ψηφοφόρους τους για όσα έπρεπε να κάνουν και δεν έκαναν.
Περισσότερα... »
